Huling Buga

Huling Buga

Ilang beses ko na bang sinabi

Na hinding hindi na magyoyosi

Tila sindami na ulan noong Hunyo

Pero bakit ganito wala pang pinagbago.

Sadya bang nakakaadik

Ang nikotin sa gilagid at ngala-ngala?

O sadya lang makulit at pasaway

Ang aking paglapit?

Sa yosing siyang sumagip

Sa damdaming alumpihit

Mula ng madurog ang pusong nakakapit

Sa sumpaang sa tadhana ay sumabit

Mula nang ikaw ay lumisan

Sa bisyo ako ay nakipisan

Kasama sa magdamagan

Nang sakit ay mabawasan

Pero ngayong kaya ko na.

Bakit ang bisyo di na maisara?

Sadya bang nasanay na?

O dahil hinihintay ka pa?


Credits to Google Images Search No Copyright Infringement Intended

Ang Buhay Parang Pelikula

Ang Buhay Parang Pelikula

ST. Bomba. Bold. Marahil naabutan nyo ang mga ito.

Hindi nyo man aminin, nakapanuod na kayo nito sa sinehan.(maliban nalang sa mga bagong henerasyon ngayon, na hindi na inabutan ang pamamayagpag ng Bold/ Sexy Film noon at naranasang panoorin ito on big screen. Malas nyo.. Iba pag sa sine... Maganda grapics.. haha). Sikat ito noon, pero mula nang ayaw naang ipalabas ng SM Cinema sa kanilang mga sinehan ang mga R-18 films. Humina ito. Pero Hindi Nawala.. (Madami parin sa Recto at cubao, double feature pa) Gayunpaman hindi ako naniniwalang inosente na ang mga kabataan sa mga ganito, lalo na at easy access na ang mga porn sites sa web. malamang din sa DVD galing Quiapo sila nanonood ngayon. 

Naisip ko lang Kung gagawing isang Pelikula ang Sex life ng bawat tao...

Ano kaya ang pinakamagandang pamagat para dito?

Ikaw may naisip ka ba para sa Sex Life mo?

ETo ang ilan na naisip ko.

10. Sagad Hanggang Buto.

9. Isang Kayod Isang Buga.

8. Sampalok: MAy Asim Pa.

7. Boy Aligaga: Labas Masok

6. Mapalad Kay Maria

5. Aararuhin ko ang bukid mo..

4. Slippery when wet.

3. The Fast and the Pawis

2. Lagot ka kay Ama

1. Malayo pa ang sibat, Nakabuka na ang Sugat...

Kaso mukhang lagot tayo sa MTRCB nito.

Magagalit si Laguardia. (Yung anak na pala ni Da King bagong Chairwoman) Hindi narin sisikat ang mga ganito bawal na sa SM eh.

Kayo anong suggestion Nyo?




Credits to Google Image Search No Copyright Infringement Intended

Nakatikim ka naba ng "BATANG"?

Traditional Cooking of Batang
(Awesome Filipino Dish and Tradition)

Babala: Ang bidyong inyong matutunghayan ay hindi para sa mga mahihina ang kalooban (o kaya laman loob) Bawal ang sumuka!! sayang iyang keyboard/laptop mo. 

Video from BahayKwentista

Ang tagpong ito ay aking natunghayan noong pumanaw ang aking mahal na lola, sumalangit nawa, love you po. (Karaniwan kapag may pumanaw, kinakasal o Holiday Season) Hindi ko na binidyohan kung panu pinatay ang native pig na ito. Ang tawag sa tradisyunal na lutong ito ay "Batang".

Una, syempre kelangan deds na yung baboy.

Tapos susunugin para mawala ang mga balahibo para magkaroon ng sinasabing kakaiba at distinct taste..

Syempre kelangan hati hatiin ang pork.

At ayan na ang mga pork. OO nasa lupa ito sa ibabaw ng mga dahon.
Malinis yan, wag ka magalala.

 Tapos mapag-pirapiraso ang mga laman. Kasama ang mga lamang-loob ay sabay sabay itong pakukuluan sa isang malaking kawa/kawali/kaserola o kung anu mang tawag doon..

Ito ang nagbibigay ng kakaibang lasa sa luto. walang rekado, walang asin. Talagang pagpapakulo lang ng matagal ang kailangan.. kapag naluto na, bahala ka na sa seasoning. Ang kakaiba dito yung sabaw. Kahit walang rekado.. Iba ang lasa.. MASARAP..

Ayun din sa tradisyon, kailangan mailibing ang pumanaw sa loob ng 3 araw. Kanya kanya ang toka sa pagkatay ng baboy, paglutom pagbigay ng pagkain, pagkanta sa namayapa atbp.

Ang mga baboy na pinatay at inihanda ay ibinigay ng mga kapitbahay, kaibigan, kamag-anak. kahit ang mga biskwit at kape. pati bigas. na siya naman pinagsasaluhan ng bawat isa. LAHAT INVITED sa mga ganitong okasyon.


Kanya kanyang kain. mayat maya ang dating ng mga ilulutong baboy at ilan pang pagkain. mayat maya din ang dating ng mga tao mula pa sa ibat ibang dako ng probinsya at baryo. Humigit kumulang mga 1 libo katao ang nakita kong dumalo. ang ilan sa sapa o katawan na ng puno ng saging ang ginawang plato..

Dito mo makikita ang pag-kakaisa ng bawat isa..


 Sa okasyong ito kung saan may pumanaw, ang coffin o ang kabaong ay gawa sa Kahoy. at ang libingan ay naayon kung saan gusto ng pumanaw. Sa ilang pagkaataon, mas gusto nila sa itaas sa kabundukan. Ang ilan sa gitna ng palayan.. At may nakita nadin ako sa labas lang ng kanilang mga bahay.. Akala ko nga lamesa eh..

Ang mga ulo ng baboy ay ibinabalik bilang pagtanaw ng pasasalamat sa mga nagbigay nito.

All Pictures from Hedel Cruz

Mga Tulang walang Tugma, Mga Akdang Walang Haba

MGA TULANG WALANG TUGMA
MGA AKDANG WALANG HABA
(Koleksyon ng tula mula sa Bahay Kwentista)




Sawa at Hawa

ni Hedel Cruz

Kung sawa ka na sa buhay mo

At gusto mo na itong wakasan

Punta ka muna sa sementeryo

Saka mo sabihin yan sa mga

mga taong namatay

Dahil sa sakit, aksidente

at sa mga taong gusto pang mabuhay.

kung hindi lang

pinigilan ng tadhanang magpatuloy

--------------------------------------------------

EKIS

ni Hedel A. Cruz

Tinuklap ng Gabi

Ang Bawat Mata na Nakamasid

Sa Kailalaiman ng Nagaalimpuyong 

Damdamin

Tila Hila ng Kaba

Ang Bawat Sandali

Sa loob ng Mundo

Hindi na maipapasubali

O Pag-Ibig saan nga ba

Nagtatapos?

Sa Dulo ng Mundo

Pagitan ay Hulagpos.

--------------------------------------------------

BLANKO

 ni Hedel A. Cruz

Hindi ka ba Nagtataka?

Kung Bakit hanggang ngayon Nakikibaka

Ang Puso kong siguradong 

walang Pag-asa

Napapagal kapos ang hininga

Sa tuwing Kapiling Ang Alaala

Tanda mo Ba?

Nung Sinabi mo sa akin

Na tigil ka na.

Ang paglalakbay ng Paa.

Kasama ang diwa puso at kaluluwa.

Lahat Huminto tulad ng

Pag-agos ng progreso

Ng Bayang walang pagdaloy

Tungo sa Liwanag.

Unti-unting Dumilim.

Hindi ko rin Inaasahan

walang lubos pag-aakala

na ang simpleng paghanga

ay Tuloy-tuloy

dirediretso sa puno hanggang dulo

Sapul. Wasak. Tagos.

Tuliro.

--------------------------------------------------

ANINO

Ni Hedel A. Cruz

Ang paghikab lang ang pumupunit

Sa katahimikan ng gai

Pilition mang tuluyang humimbing

Bakit kaya kay hirap itulog ang

Sakit ng puso na unti-unting

Pumapatay sa liwanag ng magdamag.

Ilang beses na bang sinampal ang sarili

At sinabing kakayanin ang mga araw at sandali

Na ito ay parang hanging dadaan

Sa buto at kalamnan sa lamig ng gabi dumadarang

Sa aking paghimlay di parin matinag

Ang damdaming kinakapos ng hininga

Para bang isang aninong sumusunod

Pero bakit ang aniniong ito

Kahit sa gabi ay sumusulpot

Kapos man ang liwanag ngunit 

sa akin ay nakapulupot

Ang aninong hindi na yata aalis.

Kasama hanggang sa dulo ng pag tangis.

Nawalan na ng nasa ang katawang bumangon

Nawalan narin ng dahilan para  matulog

Naiwan sa kawalan , nakagapos

Tuwing umuulan sumasabay sa matang umaambon

Lahat ng ito nang ikaw ay tuluyang sumulong.

--------------------------------------------------

BERSO NG TOYO

Ni Hedel A. Cruz

Itim, malapot maitim

Tunay ngang kulay karimarimarim

Tulad ng Gabing 

sa ating Paghinmbing

Itim, Malapot maitim

Buhat sa sisidlang salamin

lumapit kat tumikim

Nakita mo ang sarap sa akin

Mula sa butil na kay bilog

Sa Soyang iyong hinubog

Mula sa butil na kay bilog

Inilabas ang lasap, mahinahon

Sinong magaakala

Sa aking kulay na imburna;

Ikaw ata ay nahibang

Nagalak lumasap lumasap

Mula sa sisidlan ipinatak

sa platitong bilog tumagaktak

lumasa, ang sarap bumulwak

Hindio man sing puti ng suka ni Datu Puti

Linamnam ay di mahahwi

Lagyan mo ng konting kalamansi

tila sitrus ng Langit sumilip

Ibuhos man sa Ginisa,

Gawing sawsawan o pampalasa

Dagdagan mo pa ng konting Paminta.

Itim Malapot maitim

Masaya akong ang iyong Lasa ay pasarapin

--------------------------------------------------

PANTAS

ni HEDEL CRUZ

Isa kang Pantas

Sa akin ay Nagmahika

Mula sa Samyo ng buhay

mundo ay kuminang

Pagdaloy ng Buhay, Kumilos pumiglas

Pagmamahal Bumuhos, bumalikwas

Isa kang Pantas

sa Akin ay Nagmahika

Waring Ang Paligid, Sumaya

Binigyang diin ang mundo at kulay nya

tulad ng kalikasan

Luminis , diwa ay tinakasan

Isa kang Pantas

Sa akin Ay Nagmahika

Daglit tinipon Lungkot at Kaba

Isinilid sa Pagkakataong walang hanggan

Isa Kang Pantas

Sa akin ay Nagmahika

Gamit ang busilak na Mata

tinuro ay Lagusan Papuntang Berbanya

Kahariaan sa dulo ng Adarna

Ikaw ay Nagpinta

Isa Kang Pantas 

Sa Akin Ay Nagmahika

Tulad ni Prinsipe Juan

Ako ay iyong dinala

Sa Kahabaan ng daluyan ng pag-iisa

Tanging ikaw ang nakakita

Isa Kang Pantas

sa Akin Ay Nagmahika

Gamit ang boses, umiral

Hugot na patalim at sundang

Muling binangon ang Patay na

Isa Kang Pantas

Sa akin ay Nagmahika

Buhay sa pagiging Bato ng Adarna

Hinawi ang Gubat

At ang baging na salasalabat

Isa kang Pantas

Sa akin ay Nagmahika

Tunay nga

Nagbigay Buhay

Nagbigay Kulay

--------------------------------------------------

DING DING NI INENG

Ni Hedel A. Cruz

Apat na taling iyong sukbitan

Bubuo sa iyong mundong parisukat

Tanging hiling ikaw ay Humimbing

Sa pagkakatulog ako ang iyong Dingding

Hindi ka hahayaang

Matikman nitong sino man

Sa tuwina ay babantayan.

Sa buong gabi ikay iingatan

Sa Loob ng aking kaibuturan

Sa pagitan ng kalaliman

Ng himbing sa kadiliman

Tulog na, di kita pababayaan

Walang sino man ang lalapit

Sa kutis mong aking iniibig

Di magtatagumpay itong Talipandas

Hindi hahayaang mahagkan

Sa buong Gabi tayo ay Magniniig

Huwag magalala sa aking piling

Dahil ang Katol maya maya mauubos din

Ngunit ako ay iyong Kulambo , 

Ang Dingding mong magiting

--------------------------------------------------

Ang Huling Pag-ikot

Ni Hedel A. Cruz

Naalala mo ba?

Akala ko tapos na.

Nakayapak naglalakad

Tila kay bilis ng pagusad

Ang mga gulong ng tadhana

Dalawang Mundo, Binabahala

Damdamin ay tanggap na

Pagitan ng Mundo, sa Ating Dalawa

Hinabi ng Pagkakataon

Nagsama na parang kay isa

Sa Huling Yugto

Pagitan ng mga Kamay, Lumayo

--------------------------------------------------

KABALINTUNAAN

ni Hedel Cruz

ANG MUNDO AT ANG MGA HAYOP

KAYANG MABUHAY 

KAHIT WALANG TAO.

PERO ANG TAO

HINDI KAYANG MABUHAY

NG WALANG HAYOP AT MUNDO

"KAYA SIGURO MADAMING TAO ANG MAKAMUNDO AT NAGPAPAKAHAYOP"






Credits to Google Images Search Engine. No Copyright Infringement Intended

SALAMAT sa NU107

SALAMAT NU107

Flashback 3 Years Ago....

Isang araw habang nasa kwarto ako ng inuupahang bahay/tindahan ng tinapay. Nang tumunog ang aking cellphone. Isang text mula sa isang hindi kilalang numero. Hindi ko na matandaan ang mga eksaktong salita o texto. pero parang ganito iyon. "Please confirm , for this coming photo-shoot for the NU Rock Awards". Akala ko noong una isang joke o isang honest wrongsent lamang. Binura ko ang text. Tapos napaisip.. Wow ayus, Rock Arwards, Siguro akala ako si Pepe Smith o kaya si Eli Buendia. Binale-wala ko ang text na iyon. Tumingala at napatunganga, balik sa mga normal na ginawaga. Bumalik sa mundo ng pangarap, habang nangungulangot. Sumagi sa isip ko, wow saya siguro maging sikat, maging isang rakista. Isang musikero.. Makatanggap ng mga text na ganito para sa isang photoshoot.

Ang NU107

Kapag sinabing Rock Awards, dalawang bagay lang unang papasok sa isipan ng tao. Si Atom Henares, at ang Radio Station na NU107. Sikat si Atom, hindi lang dahil sa dati niyang asawa ang sikat ding si Vicky Belo. Kundi siya ang isa sa mga nagtatag ng NU107. Ang istasyong hindi lang nagbigay sa atin ng pinoy rock kundi naging institusyon din ng Pinoy Music. Taong 1987 kasama ni Henares sina Mike Pedro at Chris Hermosisima itinatag ang NU107 na nagsimulang magpatugtog at sumabay sa New Wave na siyang uso ng mga panahong iyon. May bali-balitang na isang dahilan kung kaya daw naitatag ang NU dahil kay Vicky Belo.   Ayon sa mga kwento, mahilig daw si Vicky Belo sa mga DJ at para mapasagot siya ni Henares. Sinabi nitong magtatayo ito ng Radio Station isang araw. At ayun na nga naitayo ang NU at naging mag-asawa sila. Na kinalaunan ay nagkahiwalay din ng mapayapa. (kung may isang bagay o dahilan na matutuwa ako kay Vicky  Belo ay eto yun , ang pagkabuo ng NU107.5 saka yung pagreretoke nya sa mga chicks para lalo pa maging sexy). Hindi man nagpatuloy ang love story nila Henares at Belo. Nagpatuloy parin ang NU107.5 para maging isang haligi ng Musikang Pilipino.

Flaskback Ulet....

At ayun na nga hindi ko pinansin ang text message na natanggap ko, ngunit kinabukasan nagtext ulet ito, na syang aking lubos na pinagtaka. Hindi ko parin ito pinansin. Pag dating ng hapon, mula sa eskwela muli itong nagtext sa akin. Lubos na talaga akong nagtaka, hindi ko alam kung honest mistake lang na magkamukha ang numero ko sa numero ng isang sikat na musikero o talagang nantritrip lang ang taong nagtetext na ito. Hindi ko na napigilan ang aking sarili, malapet na akong mabagot. Kayat kasama ang buong lakas ng mga daliri at kapal ng mukha at budhi, nagreply na din ako... "Is this a Hoax? If it is, Its not funny". Mabilis namang nagreply ang numro. Na lubos kong ikinagalak. Hindi ito yung eksaktong text pero medyo ganito yun. "This is not a Hoax, (binanggit nya ang kanyang pangalan, na nakalimutan ko na ngayon) we are looking for people who are 20yrs old for an article for this coming NU107 Rock Awards 2007. We found your files and info from (pangalan ng dating sinalihan ko). Mula dito ngumiti ako na parang aso. Tinext niya muli ang address na dapat kong puntahan kinabukasan. At duon nagkaroon ako ng munting alaala mula sa NU.

Alam ko ang NU Rock Awards. Alam ko din ang istasyon. Kahit pa parehong taon kami nabuhay at ipinanganak at late highschool ko lang ito nadiskubre (dahil wala kami radyong malupet noong bata ako, kaya hindi  masagap ang NU, saka mas madalas mga multiplex at carpenters ang paborito ni inay) masasabi kong naging isang malaking parte din ng buhay ko ang pakikinig sa istasyong ito. Bilang isang musmos na bata na wala masyadong luho sa buhay, ipinanganak sa Marikina ngunit nabuhay sa Antipolo, sa isang barrio na kung saan inabot ng 19 years bago masimento ang kalsada. Simpleng buhay at simpleng bata ako. Na inuuna ang pag-aaral at pagkaweirdo ng utak ko kesa sa musika. Deprived ako nung bata ako. Walang laruang magara maliban sa mga balat ng kendi, tirador, tansan, pog at sirang bike. Deprived din ako sa mga uso sa mundo. Nung pumasok ako sa kolehiyo mas lumalim ang pakikinig ko sa NU. Sa mga kwento at bida ng mga kaibigan ko, nakilala ko ng lubusan ang NU. Nangarap makapunta ng Rock Awards (na lubos kong ikinalulungkot dahil hindi ako nakapunta sa kahit isang rock awards) at kahit paano nangarap din ako sumikat at makatugtog dito. Sa totoo hindi para makatugtog, kundi magperform. Noong kolehiyo nagbukas sakin ang isang oportunidad at pangarap. Dahil sa pagkahumaling ko at mga kaibigan ko sa musika, nagtayo kami ng isang banda. Isang pangarap na akala ko ay magtutuloy tuloy. Nagsisimula. Parang hakbang ng baby. Paunti unti, hinihintay na tumakbo at lumipad kasama ang mga pangarap ko. Naging laman din kami ng mga mga event nuong kolehiyo. At OO dahil ako pinakamakapal mukha. Ako yung kumakanta. Bokalista. Kahit may stage takot talaga ako. Sige padin. Kahit minsan sumasablay. Pero lahat ng ito nagbago mula nung nagbreak kami ng drummer namin (naging gelpren ko yung drummer namin at OO babae sya, baka kung anu isipin mo).  Lalo pang nawalan ng gana ng lumipat ako ng kurso. Nagkaroon ng iba't ibang grupo ang mga dating ka-banda ko. Yung mga pangarap namin. Unti unting nawala. Naibaling narin ang atensyon ko sa pagsasayaw (dahil kailangan ko ng iskolarship). At duon nagtapos pansamantala ang pangarap kong maging musikero. Natapos man ang pangarap ko. Hindi naman nawala ang hilig ko. At ang NU ang kahit papaano ang bumubuo ng mga piraso ito. Nabubuhay sa kawalan at panaginip, habang nakikinig sa mga tugtog nito. Iniimagine ko na ako yun, sana ako yun. 

Ang Text Mensahe

Hindi na nga ako nagtaka na tunay at hindi biro ang text na natanggap ko. Sigurado na ako. Dahil wala namang ibang nakakaalam nang kahibangan ko. Totoong natapos ang mga pangarap ko sa Musika noong lumipat ako ng kurso nung 2nd year ako. Pero pansamantala itong nagbalik noong 3rd year. Isang simpleng biruan, muntik magkatotoo. Kasama ang mga bagong kaibigan nagtayo muli ng isang banda. Acoustic naman. Pumasa sa audition sa tulong narin ng ilang kaibigan. Regular na sana ang Gig sa Dampa sa Quezon Ave. Pero nagkatamaran. Ngunit dumating ang isang hindi inaasahang pagkakataon. Umalis si Rico Blanco sa Rivermaya. At ayun ang mga natirang miyembro, naghanap ng bagong bokalista,songwriter,at kung anu ano pa. Na hindi ko naman pinalampas. Sabi ko subok lang, baka makatsamba. Kaya isang araw, umabsent ako sa klase at dumiretso sa UP. Isang building sa Unibersidad ng Pilipinas. Nakita ko ang mga natirang miyembro ng Rivermaya. kakaiba yung experience na iyon. First time sa buhay ko na gumawa ako ng kaweirdohan na mag-isa. Kayat kahit walang kakilala at batang naive sa mundo. Sige ako. Nakapasa naman ako sa unang stage. Tapos ayan na second stage na. Di ko alam na may mga camera pala. Ayun naunahan ng kaba. Humarap ako sa manager ng Rivermaya (na ngayon at kinasuhan nila ng estafa) at si Francis Brew ng The Dawn. Todo kaba. Kumanta. Sabi ni Francis Oks naman daw ang pagkanta kaso mukhang kabado pa. Sa huli hindi ako umabot sa 3rd stage pero oks nadin. What a experience. Masaya oks lang. Doon sinabi ko sa sarili ko gagalingan ko pa (ang sabi kasi sa komersyal naghahanap din sila ng songwriter, yun pinunta ko dun eh, pero pinakanta ako, kala ko pwede itula nalang. hindi pala) gagalingan ko pa para makagawa ng mga malupet na kanta, o baka sakali maging isang magaling na manganganta. At eto na nga ang dahilan kung pano nila nakuha ang number ko, mula sa files ng RiverMaya.

Isang Araw sa Julia Vargas

At ayun na nga sure ako na hindi Hoax yung text message. Dahil konti langang may alam na sumali ako dun sa contest ng Rivermaya. At siguro wala naman magtyatyaga na papuntahin ako sa isnag lugar, para kidnapin ako o kung ano pa man dahil isa ng tipikal na Urban Poor ako. Nakuha nila ang files ko mula sa contest ng Rivermaya. At kailangan daw nila ng mga nilalang na may edad na 20 years old, para sa isang artikulo tungkol sa NU107.5, dala ang isang gusgusing cellphone kung saan nakalagay ang address, unang beses kong pumunta sa Julia Vargas. Maulan ang araw na iyon at muntik na ako magkandaligaw-ligaw, salamat sa mga gwardiyang mababait na pinagtanungan ko. Inabot ko din ang Istasyon ng NU. Ako ang pangalawang taong dumating. Nandun yung manager ng Rivermaya (na ngayon at kinasuhan nila ng estafa) Mga ilang minuto pa, dumating na ang ibang mapapalad na nilalang na kasama sa artikulo. Wow, ang swerte ko, ito ang sumagi sa isip ko ng mga oras na iyon. Siguradong matutuwa ang nanay ko kapag nakita nya ako sa Dyaryo. Doon na sinabi sa amin na gagawa ng article si Tim Yap, sa kanyang column sa Philippine Star. Para nga sa NU Rock Awards. Ilang minuto pa, nakadungaw ako sa bintana, akala ko dadating si Tim Yap, para isa isa kaming tanungin. Hindi pala. Binigyan kami ng 2 pahinang questionnaire na aming dapat sagutan. Habang sinasagutan, nabaling ang tingin ko sa ibang nandoon. Kakaiba ang pakiramdam. Lahat ata sila Rich Kid. Halata ko sa pananamit nila at pananalita. Nakahinga ako ng maluwag nung nakita ko ang ilang lalaki na nandoon rin sa sulok at mukahang di nakikihalubilo sa mga Rich Kid (pero hindi ko din sila nakilala sa bilis ng mga pangyayari at sa pagsagot ko sa mga tanong sa papel). Ako suot ang fitted na longslibs ( na hindi na kasya sakin ngayon ) ay tahimik lang sa sulok. Maya maya pa lumabas si Idol Francis Brew dala ang isang SLR Camera. Kinunan kami ng larawan. Isa-isa ang pagkuha ng larawan, na nakaayon sa oras ng iyong pagdating. Ako ang pangalawa. Pagkatapos ng piktyuran akala ko oks na. May libre palang meryenda. Ang Sarap ng Pizza pero di ko na nagawang mag-take two. Bukod sa nahihiya ako, dumidilim narin at malakas ang ulan sa labas. Kayat nang humina ito. Nagpaalam na ako sa kanila. Dalawang araw ang lumipas, nagtext muli yung numero, sinabing lumabas na ang artikulo ni Tim Yap sa Phil Star, sa SUPREME Section. May pamagat na " Atom Henares is 20 Years Old ". Akala ko may libreng passes sa Rock Awards. Medyo nalungkot din yung babaeng chicks na nagtetext mula sa NU. Pasensya na daw, akala nya din may libreng passes. 

At iyan na nga ang munti kong alaala sa NU. 

Paalam NU....

Ilang araw na nga ang nakakalipas. Ilang minuto bago mag alas-dose ng hating gabi, Nobyembre 8, 2010. Kasabay ng mga nakasinding 107 kandila sa labas at mga nagiiyakan at malulungkot na DJ at fans na walang sawang sumusuporta. Nagpaalam na ang NU107. Corporate issue daw and dahilan. After 23 years at 17 Rock Awards narinig ng sambayahan ang pagpapaalam ng isang Radio Station na naging bahagi na ng Buhay at Musikang Pilipino. Kakaiba ang NU sa lahat ng istasyon, mula ng ipasa ni President Cory ang isang batas na nagrerequire sa mga istasyon na magpatugtog ng 3 oras na OPM o Original Pilipino Music, ang NU ang isa sa nauna at naging daan para mabigyan ng pagkakataon at makilala ang mga sikat na banda ngayon. Hindi lang naging istasyon ang NU kundi isang Haligi ng Musikang Pilipino. Nov. 8, 2010 ay isang petsa na habang buhay na tatatak sa aking alaala. Ito ang araw na huli kong narinig sa ere ang NU. Sa araw na ito nagbalik ang mga alaala, pangarap at panaginip. Sinabi ko noon, noong hindi ako pumasa sa Rivermaya contest, balang araw makakapasok din ako sa industriyang ito, nangarap na isang araw makikita ko ulet si Francis Brew, makaakyat sa Rock Awards at tumanggap ng award. At sasabihing salamat, sinunod ko ang payo mo na magpraktis pa ng todo. Pero hindi na mangyayari iyon. Dahil wala nang NU at wala nang Rock Awards. Maaring pansamantala lang ang pagkawala ng istasyong 107.5 sa ere. Pero pagbalik nito alam nating iba na. Iba na ang pakiramdam. Oo nga at babalik ito, sa ibang format (magiging Win Radio na daw), kelangan nila ito para maisalba ng kumpanya at dumami ang audience share. Pero sa mga taong tulad ko at mga nilalang na hinulma at nabuhay sa mga musika ng NU. Ang NU ay NU period. Wala nang iba pang makakapantay o papalit sa tatak na iniwan ng Home of NU Rock. Umaasa ako na ang kapalit nito ay mas maganda. Pero iba padin talaga ang NU. Hindi ko ikinahihiyang sabihin na talagang napaluha ako sa mga huling sandali ng NU. Lalo na nunng nagsalita si Hermosisima at tumugtog ang Huling El Bimbo ng Eraserheads. Sa taong ito nasilayan natin ang Pagtatapos ng isang ERA, pagpapaalam ng isang alamat at haligi. Isang Institusyon ng Musikang Pilipino. Kailan man, hindi mawawala ang NU sa puso ng bawat musikero at mga fan na katulad ko. Kailan man hindi ito makakalimutan. Tuloy lang ang agos ng buhay. Matapos man ang pamamayagpag ng NU at mapalitan ng iba (na siyang dapat patuloy suportahan ng bawat isa), alam kong patuloy parin ang musikang Pilipino. Mawala man ang Home of NU Rock.  Mawala man ang Rock Awards, katulad ng buhay kailangan nating magpatuloy. We should continue Rocking On..... Ito ang aking huling saludo sa iyo NU107, ito ang huling pagpupugay. Salamat sa NU, salamat sa mga taong naging bahagi ka at naging daan ka para mabuo ang isang tulad ko, sa pamamagitan ng iyong musika. Salamat.  

NU Signs Off with Cris Hermosisima and Eraserheads' Huling El Bimbo as its Final Song 

Credits to Google Images Search No Copyright Infringement Intended